“Ik hou van de plekken langs het water in Rotterdam, want ik mis de oceaan. De Noordzee is geen oceaan,” zegt Kate uit de Bahama’s. Voor haar studie verhuisde ze op 21-jarige leeftijd al naar Engeland, waar ze een baan vond bij een groot oliebedrijf. Deze vroeg haar op 38-jarige leeftijd om in Rotterdam te werken.
Ze verhuisde in 2003 en sloot de stad direct in haar hart. “Ik hou van de diversiteit van de stad. Op ons kantoor werken mensen van veel verschillende nationaliteiten, heel leuk. Rotterdam heeft de afgelopen jaren veel mensen uit andere landen aangetrokken. Dat is goed voor de economie. We hebben diversiteit nodig. Ik vind het belangrijk om dat te vieren, zoals met het zomercarnaval.”
Van oud naar nieuw fietsen
Naast de diversiteit en festivals, houdt Kate ook van hoe de stad eruit ziet. “Het heeft moderne architectuur zoals hoogbouw. De combinatie daarvan met oude gedeeltes van de stad vind ik leuk. En dan het water.. Er zit veel energie in de stad. Dat is anders dan andere steden dan Europa. Maar tegelijkertijd is Rotterdam kleiner dan grote steden zoals Londen; je kunt van de ene naar de andere kant fietsen, dat kan niet in andere steden.”
Bovendien sprak de Rotterdamse cultuur haar aan. “Mensen zeggen wat ze willen, ze zijn niet zacht. Ze zijn positief, willen iets doen en aanpakken. Dat is ook fijn in de werkcultuur.” Ze heeft die mentaliteit inmiddels ook overgenomen. “Ja, mensen op mijn werk zeggen nu ook dat ik directer ben geworden,” lacht Kate.
Vrienden en taal
Ondanks dit enthousiasme, kostte het Kate toch even tijd om zich thuis te voelen in de stad. “Ik vond het echt moeilijk om Nederlands te leren, ik ben niet zo goed in talen. Ik ben wel begonnen zodat ik net de kleine dingen in het Nederlands kon, zoals boodschappen doen. Daarna ben ik vijftien jaar gestopt omdat het te zwaar was met mijn baan.” Maar ze heeft het de afgelopen jaren weer opgepakt. “Ik vind het heel leuk. Nu probeer ik het beter te doen. Maar het is lastig, want op mijn werk wordt alleen Engels gepraat.”
Naast de taal was het ook lastig om mensen te ontmoeten en vrienden te maken. “Maar op een borrel ontmoette ik mijn huidige Nederlandse echtgenoot. Via hem, de golfclub en de sportschool ontmoette ik weer meer mensen.”
Sporten en water
Ze kochten samen een huis in Kralingen. Hier ligt meteen ook haar favoriete plek van de stad: de Kralingse Plas. “Je hebt daar een heerlijk bos en mooi uitzicht over de stad. En mensen lopen daar nu elke zaterdagochtend hard, ook heel leuk.” Het is dan ook Rotterdam waar ze het eerst een marathon heeft gelopen. “Ik heb 10 kilometer drie of vier keer gedaan. Langs de route staan mensen te juichen, hoor je muziek.. Het is echt leuk. Sport is ook belangrijk voor de gemeenschap en om mensen te ontmoeten.”
Maar het mooiste aan Rotterdam vindt Kate toch echt het water. “Ik hou ervan om daarnaar te kijken vanaf de Willemsbrug of de Erasmusbrug. Als het maar bij het water is. Want ik mis de zee, en dan niet de Noordzee, dat is niet de oceaan. Mijn man zegt dat ik altijd het meest rustig ben als ik in de Bahama’s ben.”
Het einde van het leven vieren
Ze draagt de cultuur vanuit de Bahama’s dan ook altijd mee. “Deze is laid back. En het is een gemeenschapscultuur.” Het komt niet alleen terug in haar hele leven, maar juist ook als levens eindigen. “Een uitvaart is daar meer een feest dan hier. Dan lopen mensen door de stad, in plaats van triest te zijn. Dat wil ik misschien ook wel voor mijn uitvaart,” lacht ze. “Het lijkt me beter om mensen hun leven te vieren dan triest te zijn.”
Haar leven is Kate van plan in Rotterdam te vieren. Ze is hier gekomen voor werk, gebleven voor haar echtgenoot, maar nu blijft ze voor de stad. “Het is een perfecte plek om te wonen. Het is niet te groot, niet te klein, je kunt overal fietsen, maar je kunt ook met de trein of auto naar Amsterdam, Duitsland of Amsterdam. Je kunt ook alles doen hier. Wat heb je nog meer nodig?”